Συνέχεια στο φιάσκο από τους Κινέζους με τον τέως

Ως «Βασιλιάς της Ελλάδας» παρουσιάστηκε ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος, σε εσωτερικό δίκτυο ενημέρωσης των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου, το οποίο χρησιμοποιούν αποκλειστικά οι εργαζόμενοι στην Οργανωτική Επιτροπή και οι διαπιστευμένοι δημοσιογράφοι.
Μέσω του δικτύου αυτού οι δημοσιογράφοι που καλύπτουν τους Αγώνες και οι εργαζόμενοι στο «Πεκίνο 2008» ενημερώνονται διαρκώς για τις εξελίξεις στα διάφορα αγωνίσματα, τα μετάλλια και τις απονομές.

Στην ειδοποίηση για τη σημερινή απονομή μεταλλίων στην ελληνορωμαϊκή πάλη στα 74 κιλά ανδρών, αναφερόταν μεταξύ άλλων πως την απονομή θα τελέσει «η Αυτού Μεγαλειότης Βασιλιάς Κωνσταντίνος, επίτιμο μέλος της ΔΟΕ».

Στη συνέχεια εστάλη διόρθωση, όπου στην αναφορά στον τέως βασιλιά είχε γίνει προσθήκη «η Αυτού Μεγαλειότης Βασιλιάς Κωνσταντίνος της Ελλάδας, επίτιμο μέλος της ΔΟΕ».

Εν τέλει εστάλη και τρίτη ειδοποίηση, που ουσιαστικά διόρθωνε τη δεύτερη, αναφέροντας τον τέως ως «η Αυτού Μεγαλειότης Βασιλιάς Κωνσταντίνος, επίτιμο μέλος της ΔΟΕ».

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟ

«Εν τη κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε»

ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - καθηγητού

Μέσα στην σωματική και πνευματική νωχέλεια του καλοκαιριού η Εκκλησία μας προβάλει, ως μια δροσερή νοητή όαση και πνευματική ανάταση, τη μεγάλη εορτή της Παναγίας μας. Το δεκαπενταύγουστο, ή όπως το ονομάζουν πολλοί «το Πάσχα του καλοκαιριού», αποτελεί έναν σπουδαίο εορτολογικό σταθμό του εκκλησιαστικού ενιαυτού. Η κορυφαία αυτή εορτή είναι για ολόκληρη την Ορθοδοξία και ιδιαίτερα για μας του Έλληνες, που ευλαβούμαστε τη Θεοτόκο κατά τρόπο ξεχωριστό, μια ευκαιρία να εκφράσουμε ολόθυμα την τιμή μας προς το ιερό Της πρόσωπο, κι αυτό διότι η προσωπική και εθνική μας ζωή είναι συνυφασμένη με την υψηλή σκέπη και προστασία της Μεγάλης Μάνας, του κόσμου. Μεγάλα προσκυνηματικά κέντρα της χάρης Της (Τήνος, Πάρος, Βέρμιο, κ.α.) θα γίνουν και φέτος πόλοι έλξης χιλιάδων πιστών. Ακόμα πλήθος άλλων ναών αφιερωμένοι στην σεπτή Της Κοίμηση θα πανηγυρίσουν λαμπρά και θα τιμήσουν όπως πρέπει την έξοδό Της από τον κόσμο και την είσοδό Της στην αιωνιότητα και την ατέρμονη δόξα.

Τα ιερά βιβλία της Καινής Διαθήκης δεν αναφέρουν δυστυχώς τίποτε για την ζωή της Παναγίας μας μετά την Ανάσταση του Κυρίου και την Πεντηκοστή. Την σιωπή αυτή έρχεται να αναπληρώσει η ιερά Παράδοση της Εκκλησίας μας, η οποία, όπως είναι γνωστό, μαζί με την Αγία Γραφή, αποτελεί την πηγή της πίστεώς μας. Η ευσέβεια, ο σεβασμός και αγάπη των πιστών της ιεροσολυμίτικης εκκλησίας προς την Θεοτόκο διέσωσαν ορισμένα στοιχεία της ζωής Της, τα οποία καταγράφηκαν αργότερα στα έργα των Πατέρων και στην υμνολογία της Εκκλησίας μας.

Σύμφωνα με αυτά η Μητέρα του Κυρίου μας μετά την Ανάσταση του Κυρίου παρέμεινε ένα απλό, αλλά επίλεκτο μέλος της εκκλησίας της Ιερουσαλήμ. Οι απόστολοι, οι ποιμένες και οι πιστοί της Εκκλησίας έτρεφαν απεριόριστη αγάπη και σεβασμό προς Αυτήν. Στους δύσκολους καιρούς του διωγμού των χριστιανών στην Παλαιστίνη (Πράξ.8:1) η Παναγία μας έγινε προφανώς ο μεγάλος παρήγορος αυτών. Πόσα χρόνια έζησε δεν γνωρίζουμε. Πάντως δεν πρέπει να γεύθηκε το επώδυνο γήρας. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός την πήρε γρήγορα κοντά Του, πιθανότατα γύρω στα πενήντα Της χρόνια.

Όταν ήρθε η ώρα, λοιπόν, της εξόδου Της στάλθηκε και πάλι ο αρχάγγελος Γαβριήλ να της αναγγείλει την θέληση του Θεού και Υιού Της. Ενώ προσευχόταν στον οίκο Της στην Ιερουσαλήμ παρουσιάστηκε ο άγγελος και της προσέφερε ένα μικρό κλαδί φοίνικα και της είπε: «Χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία. Σου φέρνω μήνυμα από τον Υιό Σου. Ήρθε η ευλογημένη ώρα να πας κοντά Του και να δοξαστείς όπως Σου ταιριάζει. Ετοιμάσου λοιπόν και σε τρεις ημέρες θα έρθει Εκείνος να πάρει την τίμια και αμόλυντη ψυχή Σου». Μετά από αυτό και αφού συνήλθε από την οπτασία, χάρηκε πολύ και κίνησε βιαστικά να ανέβει στο αγαπημένο Της Όρος των Ελαιών για να προσευχηθεί, εκεί που προσευχήθηκε για τελευταία φορά ο Υιός Της πριν από το πάθος Του. Συνήθιζε να ανεβαίνει συχνάκαι να προσεύχεται εκεί.

Ανηφορίζοντας το μονοπάτι συνέβη το απροσδόκητο: Τα δένδρα και οι θάμνοι του δρόμου έγερναν και την προσκυνούσαν! Η άψυχη και άλογη κτίση, όπως είχε εναντιωθεί την ώρα του σταυρικού πάθους του Κυρίου και Υιού Της, τώρα αποκτά ξανά κρίση και συναίσθημα και προσκυνά την Βασίλισσα του κόσμου! Κατευθύνθηκε στο σημείο εκείνο του κήπου που είχε προσευχηθεί και ο Κύριος. Γονάτισε ταπεινά, ύψωσε τα σεπτά της χέρια και ατένισε τον ουρανό και αφού ευχαρίστησε το Θεό τον παρακάλεσε για την σωτηρία του κόσμου. Καθ’ όλη τη διάρκεια της προσευχής Της ένα ουράνιο φως Την έλουζε. Το τίμιο και άγιο πρόσωπό Της έλαμπε από θεία ενέργεια.

Μετά γοργά γύρισε στον οίκο Της και άρχισε να ετοιμάζει τα απαραίτητα της κηδείας Της. Μάζεψε επίσης τους συγγενείς και πιστούς φίλους και φίλες Της και τους ανακοίνωσε την θέληση του Κυρίου να την καλέσει κοντά Του. Εκείνοι όταν το άκουσαν ξαφνιάστηκαν και άρχισαν να θρηνούν το χωρισμό της Μητέρας του Κυρίου. Εκείνη τους παρηγόρησε λέγοντάς τους πως αυτή είναι η θέληση του Θεού και πως από την θέση Της στον ουρανό θα πρεσβεύει πάντοτε για ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. Για παρηγοριά τους δώρισε δύο από τα φορέματά Της, την σκέπη (το μαντίλι της κεφαλής) και την εσθήτα Της, τα οποία αποτέλεσαν κατόπιν από τους πολυτιμότερους θησαυρούς της Εκκλησίας μας!

Την Τρίτη ημέρα μετά την επίσκεψη του αρχαγγέλου, η Κυρία Θεοτόκος αφού ντύθηκε μόνη Της τα νεκρικά Της ενδύματα, κάλεσε και πάλι τους φίλους Της και ξάπλωσε ήρεμα στην κλίνη Της. Τότε συνέβη το εξής θαυμαστό γεγονός: Μια δυνατή βοή ακούστηκε στον σπίτι Της, μια φωτεινή νεφέλη το κάλυψε. Πάραυτα μεταφέρθηκαν σε νεφέλες από τα πέρατα της οικουμένης οι άγιοι Απόστολοι προκειμένου να παραβρεθούν στην έξοδό Της. Κατά τον ίδιο τρόπο μεταφέρθηκε επίσης ο απόστολος Παύλος, ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης και ο άγιος Ιερόθεος, πρώτος επίσκοπος των Αθηνών, ο άγιος Τιμόθεος και άλλα σημαίνοντα πρόσωπα της Εκκλησίας. Η Κυρία Θεοτόκος, αφού χαιρέτισε και ευλόγησε όλους, παρέδωσε την αγία ψυχή Της στα χέρια του Υιού Της ο Οποίος κατέβηκε από τον ουρανό για να την παραλάβει ο Ίδιος.

Οι συγκεντρωμένοι απόστολοι, οι προεστοί της εκκλησίας των Ιεροσολύμων και ο πιστός λαός άρχισαν να ψάλλουν εξόδιους ύμνους στην Θεομήτορα. Ταυτόχρονα ακούστηκε να συμψάλλει στρατιά αγγέλων από τον ουρανό! Η ουράνια μελωδία ακούστηκε σε ολόκληρη την πόλη. Φόβος και έκσταση κατέλαβε τους κατοίκους της αγίας πόλεως. Μόνο οι σκληρόκαρδοι και φθονεροί Ιουδαίοι δεν συγκινήθηκαν από αυτό το θαυμαστό γεγονός.

Μετά σχηματίσθηκε νεκρική πομπή η οποία κατευθυνόταν στο χωριό Γεθσημανή, όπου θα θάπτονταν το τίμιο σκήνωμά Της. Οι θρήνοι του πιστού λαού, που είχε χάσει την Μάνα του, έσμιγαν με τις ψαλμωδίες των αποστόλων. Στα ιλαρά πρόσωπά τους κυλούσαν δάκρυα λύπης και χαράς.

Πριν φτάσουν στον τόπο της ταφής έφτασαν φανατικοί Ιουδαίοι και θέλησαν να βεβηλώσουν την έξοδο της Μητέρας του Ιησού, τον Οποίο μισούσαν θανάσιμα. Με ύβρεις, απειλές και λοιδορίες προκαλούσαν την σεμνή ομήγυρη. Κάποιος από αυτούς είχε την αναίδεια να πλησιάσει το σεπτό φέρετρο της Θεοτόκου, με σκοπό να ρίξει στο έδαφος το άγιο σκήνωμα. Μόλις τόλμησε να αγγίξει το στολισμένο με μυρωδάτα άνθη νεκροκρέβατο, πάραυτα κόπηκαν και τα δυο του χέρια και έμειναν κολλημένα σε αυτό. Ταυτόχρονα έχασε και το φως του! Τότε κατάλαβε την ασεβέστατη και αισχρότατη πράξη του και με φωνές γοερές δήλωνε την μετάνοιά του και παρακαλούσε την Παναγία να τον λυπηθεί και να τον θεραπεύσει. Και ω του θαύματος, ο άνθρωπος εκείνος θεραπεύτηκε αμέσως! Κατόπιν ομολόγησε την ανομία και την απιστία του και έγινε χριστιανός. Με δάκρυα στα μάτια ακολουθούσε και αυτός την ιερή πομπή. Αντίθετα οι άλλοι σύντροφοί του παρέμειναν ψυχροί και αμετανόητοι μπροστά στο μεγάλο θαύμα της Θεομήτορος!

Εκεί στο ήσυχο χωρίο Γεθσημανή έγινε η κήδευση του άχραντου λειψάνου της Παναγίας μας. Το θεοδόχο σώμα Της, τέθηκε σε περιποιημένο μνημείο, που ετοίμασαν οι Χριστιανοί της αγίας πόλεως. Με λυγμούς και δάκρυα οι άγιοι απόστολοι και οι άλλοι Χριστιανοί σφράγισαν το μνημείο και αποχώρησαν.

Η ευσεβής παράδοση της Εκκλησίας μας αναφέρει πως μετά την ταφή και αφού πέρασαν τρεις ημέρες, έφτασε στην Γεθσημανή αργοπορημένος ο απόστολος Θωμάς από τις μακρινές Ινδίες, όπου έκανε ιεραποστολή. Ζήτησε επίμονα, με δάκρυα στα μάτια και λύπη πολύ, να του ανοίξουν τον τάφο για να δει και να προσκυνήσει για τελευταία φορά το τίμιο σκήνωμα της αγαπημένης Μητέρας του Δασκάλου του. Μπροστά στην επιμονή του οι άλλοι απόστολοι άνοιξαν τον τάφο και, ω του θαύματος, ο τάφος ήταν κενός, ο Κύριος μετέστησε το πάνσεπτο σώμα Της στον ουρανό, ώστε να μην γευτεί την φυσική φθορά. Η αργοπορία το Θωμά χαρακτηρίστηκε από την Εκκλησία ως οικονομία του Θεού, για να γίνει γνωστή η μετάσταση της Κυρίας Θεοτόκου! Ο κενός τάφος Της στην Γεθσημανή αποτελεί μέχρι σήμερα πηγή αγιασμού των μυριάδων πιστών που τον επισκέπτονται κάθε χρόνο και τεκμήριο της μετάστασής Της στον ουρανό.

Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Η ιερή μνήμη της Κοιμήσεώς της Παναγίας μας είναι, όπως είπαμε, μια καλή ευκαιρία να εκδηλώσει ο ευσεβής λαός των πιστών την αγάπη, τον σεβασμό, και την ευγνωμοσύνη του προς Αυτήν, η Οποία όντας άνθρωπος, αξιώθηκε να γίνει το τιμιότατο θείο δοχείο, το ιερότατο σκεύος, ώστε να δεχτεί τον άπειρο Θεό στο καθαρότατο σαρκίο Της, να κυοφορήσει τον άναρχο και αναλλοίωτο Θεό στην τίμια γαστέρα Της, να θρέψει τον απόλυτα αυτάρκη Θεό από τα παρθενικά Της αίματα, να κρατήσει στα σεπτά Της χέρια τον «αχώρητον παντί».

Το ιερό πρόσωπο της Θεοτόκου αποτελεί, σύμφωνα με την ορθόδοξη θεολογία μας, μέρος του απερινοήτου μυστηρίου της Θείας Οικονομίας. Μετά τον Τριαδικό Θεό Αυτή κατέστη το κύριο πρόσωπο, το οποίο συνέβαλε ουσιαστικά στην υλοποίηση του σχεδίου της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους. Εκλέχτηκε από το Θεό ανάμεσα σε εκατομμύρια άλλα κορίτσια, αμέτρητων γενεών, ως η καθαρότερη και αγιότερη ανθρώπινη ύπαρξη, προκειμένου να γίνει Θεοτόκος. Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας λένε πως για την υλοποίηση του σχεδίου της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους, ο Θεός έδωσε τον Υιό του τον μονογενή και η ανθρωπότητα έδωσε την Παναγία. Στο ιερό πρόσωπο Εκείνης έγινε η μεγάλη συνάντηση Θεού και ανθρώπου. Μέσα στο πάναγνο σώμα Εκείνης έγινε η μεγάλη καταλλαγή (Εφεσ.2:16) και από αυτό ξεκίνησε η σωτηρία του ανθρωπίνου γένους, η αναδημιουργία και η θέωση του πεπτωκότος ανθρώπου.

Ο μεγάλος Πατέρας της αρχαίας Εκκλησίας Ειρηναίος (+199) παραλλήλισε και σύγκρινε την Θεοτόκο με την προμήτορα του ανθρωπίνου γένους, την Εύα, ώστε να δείξει τη διαφορά μεταξύ τους. Η παρθένος Εύα δεν έκαμε καλή χρήση των θείων δωρεών και δυνατοτήτων, που είχε λάβει από το Θεό, αλλά τα χρησιμοποίησε για το κακό και την καταστρατήγηση του θείου θελήματος. Η αιτία και η ρίζα της ανταρσίας αυτής υπήρξε ο εγωισμός και η έπαρση. Αν εκείνη υπήρξε φορέας της αλαζονείας, η Παναγία υπήρξε το πρότυπο της υπακοής και της ταπείνωσης. Ο ιερός πατήρ τονίζει πως «… η Εύα (έπρεπε) να αποκατασταθή εν τη Μαρία, ίνα μια παρθένος να γίνη συνηγόρος άλλης παρθένου και να εξαλήψη την ανυπακοήν της πρώτης δια της παρθενικής υπακοής» (Ειρ. Επιδ. Αποστ. Κηρύγματος 32,33). Επίσης ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων (+ 386) έγραψε πως «Δια παρθένου της Εύας ήλθεν ο θάνατος, έδει δια παρθένου, μάλλον δε εκ παρθένου φανήναι την ζωήν» (Κυρίλ. Ιερ. Κατηχ. 12,ιε΄ ). Η ευλογημένη ρήση Της προς τον άγγελο του ευαγγελισμού «ιδού η δούλη Κυρίου γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου» (Λουκ.1: 3 αποτελεί σαφώς την πεμπτουσία της συμβολής Της στο έργο της εν Χριστώ σωτηρίας του κόσμου.

Το πρώτο ανθρώπινο πλάσμα, στο οποίο αποκαταστάθηκε η ανθρώπινη φύση στην αρχαία προπτωτική της μορφή και ωραιότητα, υπήρξε η Θεοτόκος. Με την επέλευση του Αγίου Πνεύματος κατά τον Ευαγγελισμό (Λουκ.1: 35) καθαρίστηκε από τον ρύπο του προπατορικού αμαρτήματος, τον οποίο έφερε και Αυτή εκούσα, ως μέτοχος της ανθρώπινης φύσεως, καθιστώντας Την πλέον άμωμη κηλίδος ώστε, να δεχτεί στα αγνά σπλάχνα Της το «πυρ της θεότητος » και να μην καεί. Από τότε έγινε η «Κεχαριτωμένη», η αγιοτέρα ύπαρξη μετά τον Τριαδικό Θεό. Στο πρόσωπό Της έγινε η απαρχή της λυτρώσεως του κόσμου και της θεώσεως του ανθρώπου.

Η συμβολή της Παναγίας μας κατά τη διάρκεια του επί γης απολυτρωτικού έργου του Χριστού υπήρξε τεράστιο. Βρισκόταν συνεχώς πλάι στον Λυτρωτή μας, από τη Γέννηση ως το Πάθος, την Ανάσταση και την Ανάληψη. Δοκίμασε, ως μητέρα, τις πίκρες των παθημάτων του Θείου Γιου της, με αποκορύφωμα εκείνη του σταυρικού θανάτου Του. Ένοιωσε κοντά Του την αγωνία Εκείνου για την υλοποίηση του θείου σχεδίου της σωτηρίας του κόσμου . Σύμφωνα επίσης με την αρχέγονη παράδοση της Εκκλησία μας Αυτή ήταν που εμψύχωνε τους διωκόμενους πρώτους χριστιανούς της νεαράς Εκκλησίας των Ιεροσολύμων.

Κοντολογίς η επί γης ζωή της Παναγίας μας υπήρξε ένας συνεχής αγώνας και προσφορά για τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους. Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο πιστός λαός του Θεού, γι’ αυτό αποδίδει στη Θεοτόκο, από την αρχαιότητα ως σήμερα, ύψιστη τιμή, τη μεγαλύτερη, μετά τον Τριαδικό Θεό. Πρέπει να σημειωθεί εδώ, πως μόνο η Ορθοδοξία μας αποδίδει την δέουσα τιμή στην Μητέρα του Κυρίου μας.

Το πρώτο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου είναι αφιερωμένο στην Παναγία μας. Οι Ορθόδοξοι πιστοί, συμμετέχουμε καθημερινά στις ακολουθίες των υπέροχων Παρακλητικών Κανόνων, νηστεύουμε, εξομολογούμαστε, κοινωνούμε. Τρέχουμε με δάκρυα στα μάτια να εναποθέσουμε σε Αυτή τις δυσκολίες και τα βάσανα της ζωής μας, Την παρακαλούμε με ζέση ψυχής να ελαφρώσει τον βαρύ ζυγό μας, διότι πιστεύουμε ακράδαντα πως η γλυκιά Θεομάνα και μετά την σεπτή Της Κοίμηση συνεχίζει να αγαπά και να νοιάζεται για μας τους ανθρώπους. Μέσα στη μεγάλη καρδιά Της υπάρχει χώρος για τον κάθε άνθρωπο, όχι μόνο για τους πιστούς, αλλά και για τους αμαρτωλούς και ασεβείς , ακόμα και για τους υβριστές Της! Η μακάρια θέση Της κοντά στον Υιό Της και Θεό μας Ιησού Χριστό, της δίνει την ευχέρεια να προσεύχεται για τον καθένα μας, για κάθε μας πρόβλημα. Τα αποτελέσματα των βοηθειών Της είναι απτά. Γι’ αυτό ψάλλουμε στον περίφημο Μικρό Παρακλητικό Κανόνα προς Αυτήν: «Ουδείς προστρέχων επί σοι κατησχυμένος από σου εκπορεύεται, αγνή Παρθένε Θεοτόκε, αλλ’ αιτείται την χάριν και λαμβάνει το δώρημα, προς το συμφέρον της αιτήσεως».

Όλος ο πολιτισμός και η ιστορία της Ευρώπης σε μία ιστοσελίδα από τον Νοέμβριο

Χάγη
Ένα γιγαντιαίο αρχείο του πολιτισμού και της ιστορίας της Ευρώπης θα κάνει την εμφάνισή του στο Διαδίκτυο τον Νοέμβριο. Πρόκειται για την ιστοσελίδα «europeana.eu», μέσα από την οποία ο χρήστης θα μπορεί να κατεβάζει δωρεάν βιβλία, να μελετά αρχαία κείμενα, μουσικά έργα και να θαυμάζει εικαστικά αριστουργήματα.

Στο συγκεκριμένο αρχείο συμμετέχουν πάνω από 100 θεσμοί, ενώ σύντομα θα ανέβουν στο Διαδίκτυο πάνω από δύο εκατομμύρια φάκελοι. Στόχος είναι ως το 2010 οι φάκελοι να έχουν φτάσει τα 10 εκατομμύρια.

Όπως αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας Τα Νέα, η σύλληψη της ιδέας γεννήθηκε το 2007, όταν η ΕΕ συνειδητοποίησε ότι ο όμιλος Google είχε δημιουργήσει τη μεγαλύτερη ηλεκτρονική βιβλιοθήκη στον κόσμο.

Η πρώτη που μετέτρεψε σε ψηφιακή μορφή όλη την κληρονομιά της ήταν η Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας, η οποία την παρουσίασε σε μια ιστοσελίδα ονόματι europeana.

Στη συνέχεια, η ΕΕ ανέλαβε την ιστοσελίδα, χρηματοδότησε την πρωτοβουλία με περισσότερα από 225 εκατομμύρια ευρώ και εδώ και μερικούς μήνες η έδρα της europeana βρίσκεται στη Χάγη.

Στον κατάλογο με τους εταίρους στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα συμμετέχει και η Ελλάδα την οποία εκπροσωπεί η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας.

Μέσα από αυτήν την ιστοσελίδα, ο χρήστης θα μπορεί να κατεβάζει δωρεάν βιβλία κάθε είδους, να συμβουλεύεται τα έργα που υπάρχουν σε ξένες βιβλιοθήκες χωρίς να χρειάζεται να πάει ως εκεί, να θαυμάσει πίνακες ζωγραφικής, φωτογραφίες, να ακούσει μουσική και να δει κινηματογραφικές ταινίες.

Ο Κινέζος Ζιονγκ Μαν το χρυσό

Ο Κινέζος Ζιονγκ Μαν κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στη σπάθη ανδρών (ατομικό) στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Μπροστά στους συμπατριώτες του νίκησε με 15-9 τον Γάλλο Νικολά Λοπέζ και ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Ο «χρυσός» Ολυμπιονίκης της Αθήνας, Μοντάνο Αλντο (Ιταλία), είχε αποκλειστεί με 15-14 στη φάση των «16» από τον Ισπανό, Χόρχε Πίνα. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε ο Ρουμάνος Μιχάι Κοβαλίου, καθώς στον μικρό τελικό νίκησε με 15-11 τον Γάλλο Ζουλιάν Πιλέ.

Οι οκτώ πρώτοι αθλητές στην σπάθη ανδρών (ατομικό) στους
Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου έχουν ως εξής:

1. Ζιονγκ Μαν Κίνα -χρυσό
2. Νικολά Λοπέζ Γαλλία -αργυρό
3. Μιχάι Κοβαλίου Ρουμανία -χάλκινο
4. Ζουλιάν Πιλέ Γαλλία
5. Λουίτζι Ταραντίνο Ιταλία
6. Κιθ Σμαρτ ΗΠΑ
7. Χόρχε Πίνα Ισπανία
8. Αλιακσάντρ Μπούίκεβιτς Λευκορωσία

Το χρυσό η Ζαγκούνις στη σπάθη

Σε αμερικανική υπόθεση εξελίχτηκε όχι μόνο ο τελικός, αλλά και οι τρεις θέσεις του βάθρου στην σπάθη γυναικών (ατομικό) στο πλαίσιο της 1ης ημέρας ξιφασκίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου.

Η «χρυσή» Ολυμπιονίκης της Αθήνας, Μαριέλ Ζαγκούνις, κατέκτησε και στο Πεκίνο το χρυσό μετάλλιο στη σπάθη γυναικών νικώντας στον τελικό τη συμπατριώτισσά της, Σάντα Τζέικομπσον με 15-8. Η Τζέικομπσον που είχε κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας έμεινε ικανοποιημένη, καθώς στην κινεζική πρωτεύουσα κατάφερε να κρεμάσει στο λαιμό της το αργυρό μετάλλιο.

Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε η Αμερικανίδα Μπέκα Ουάρντ, καθώς στον μικρό τελικό νίκησε με 15-14 τη Ρωσίδα Σοφίγια Βελικάγια.

Ημιτελικοί
Σάντα Τζέικομπσον (ΗΠΑ)-Σοφίγια Βελικάγια (Ρωσία) 15-11
Μάριελ Ζαγκούνις (ΗΠΑ)-Μπέκα Ουάρντ (ΗΠΑ) 15-11

Μικρός Τελικός
Σοφίγια Βελικάγια (Ρωσία)-Μπέκα Ουάρντ (ΗΠΑ) 14-15

Τελικός
Μάριελ Ζαγκούνις (ΗΠΑ)-Σάντα Τζέικομπσον (ΗΠΑ) 15-8

Χρυσό: Μάριελ Ζαγκούνις (ΗΠΑ)
Αργυρό: Σάντα Τζέικομπσον (ΗΠΑ)
Χάλκινο: Μπέκα Ουάρντ (ΗΠΑ)

Στιγμιότιπα απο την σπάθη γυναικών

Η Βετσάλι το χρυσό

Η Ιταλίδα Μαρία Βαλεντίνα Βετσάλι κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο ατομικό ξίφος ασκήσεως γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Μετά από συγκλονιστική μάχη στον τελικό, η Βετσάλι νίκησε με 6-5 την Κορεάτισα Ναμ Χιουνχί.
Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε η Ιταλίδα Μαργκερίτα Γκρανμπάσι νικώντας στον μικρό τελικό, 15-12, τη συμπατριώτισσά της Τζιοβάνα Τριλίνι.

Οι οχτώ πρώτες αθλήτριες στο ατομικό ξίφος ασκήσεως γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου έχουν ως εξής:

1. Μαρία Βαλεντίνα Βετσάλι Ιταλία - χρυσό
2. Ναμ Χιουνχί Κορέα - αργυρό
3. Μαργκερίτα Γκρανμπάσι Ιταλία - χάλκινο
4. Τζιοβάνα Τριλίνι Ιταλία
5. Εντίνα Κνάπεκ Ουγγαρία
6. Εβγκένια Λαμόνοβα Ρωσία
7. Τσιέκο Σουγκαβάρα Ιαπωνία
8. Κάτια Βέχτερ Γερμανία

«Χρυσή» η Ιταλία 48 χρόνια μετά…

Ο Ιταλός Ματέο Ταλιαρόλ έγραψε ιστορία, όχι μόνο διότι χάρισε στη χώρα του το πρώτο χρυσό της μετάλλιο στους Αγώνες του Πεκίνου, αλλά και γιατί πρόκειται για το πρώτο χρυσό της Ιταλίας στο ατομικό ξίφος μονομαχίας από το 1960. Τότε «χρυσός» Ολυμπιονίκης είχε αναδειχτεί ο Τζουζέπε Ντελφίνο.

Ο Ταλιαρόλ ανέβηκε στο πρώτο σκαλί του βάθρου, καθώς στον τελικό δεν δυσκολεύτηκε να κάμψει την αντίσταση, 15-9, του Γάλλου Φαμπρίς Ζανέ. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε ο Ισπανός Χοσέ Λουϊς Αμπάχο, που στον αγώνα για τις θέσεις 3-4 νίκησε τον Ούγγρο Γκάμπορ Μπόζκο με 8-7.

ΗΜΙΤΕΛΙΚΑ
Φαμπρίς Ζανέ (Γαλλία)-Γκάμπορ Μπόζκο (Ουγγαρία) 15-12
Ματέο Ταλιαρόλ (Ιταλία)-Χοσέ Λουϊς Αμπάχο (Ισπανία) 15-12

ΜΙΚΡΟΣ ΤΕΛΙΚΟΣ
Χοσέ Λουϊς Αμπάχο (Ισπανία)-Γκάμπορ Μπόζκο (Ουγγαρία) 8-7

ΤΕΛΙΚΟΣ
Ματέο Ταλιαρόλ (Ιταλία)-Φαμπρίς Ζανέ (Γαλλία) 15-9

Η τελική οκτάδα:
1. Ματέο Ταλιαρόλ Ιταλία
2. Φαμπρίς Ζανέ Γαλλία
3. Χοσέ Λουϊς Αμπάχο Ισπανία
4. Γκάμπορ Μπόζκο Ουγγαρία
5. Γιουνγκ Γιν Σουν Νότια Κορέα
6. Ραντοσλάβ Ζαβρότνιακ Πολωνία
7. Ντιέγκο Κονφαλονιέρι Ιταλία
8. Μπας Βερβίλεν Ολλανδία

Ιστορίες με δράκους

«Δράκοι φτερωτοί και δράκοι αντρειωμένοι, δράκοι της γης και δράκοντες της θάλασσας». Στην Παραλία Ποισσών στην Τζιά, μόλις έχει δύσει ο ήλιος. Λίγοι ψίθυροι και η παράσταση έχει ξεκινήσει. Μέσα από τους ήχους του κύματος αναδύεται η φωνή της… Η Σάσα Βούλγαρη είναι μια αυτοδίδακτη, «επαγγελματίας» παραμυθού, πρωτεργάτισσα της αναβίωσης της τέχνης της αφήγησης στην Ελλάδα.

Αρχαίες ιστορίες

Πριν από έναν μήνα, έκλεισε στη βαλίτσα της μερικές από «τις μαγικές της ιστορίες» και ταξίδεψε στην Κέα για την 6η Γιορτή Παραμυθιών (Κέντρο Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών). Το πρόγραμμα που παρουσίασε με τίτλο «Οι δράκοι κοιμούνται με τα μάτια ανοιχτά» σχεδιάστηκε πρώτη φορά φέτος και δόθηκε σε μια σειρά παραστάσεων τον Απρίλιο και το Μάιο στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης όπου θα έχουμε την ευκαιρία να την ξαναδούμε μέσα στον επόμενο χρόνο. «Οι Δράκοι με απασχολούν από το 1993, όταν πρωτοασχολήθηκα με το θέμα της Δρακοντοκτονίας σε μια απόπειρα διδακτορικής διατριβής που δεν ευόδωσε. Το παραμύθι που με σημάδεψε και με καθοδηγεί ώς σήμερα είναι ένα πανάρχαιο παραμύθι που μου αφηγούνταν ο παππούς μου. Ο τίτλος του προγράμματος παραπέμπει σε κάτι μαγικό: ο παππούς μου έλεγε ότι όταν ο Δράκος έχει τα μάτια ανοιχτά κοιμάται και «βλέπει» με τα μάτια κλειστά. Η λέξη Δράκος προέρχεται από το αρχαιοελληνικό δέρκομαι, που σημαίνει βλέπω καθαρά και οι Δράκοι ήταν πάντα πλάσματα τρομακτικά αλλά και φύλακες μυστικών και γνώσεων», ανέφερε σε συνέντευξη της στην «Κ» η Σάσα Βούλγαρη.

Γεννήθηκε το 1969 και μεγάλωσε στην Καρδίτσα. Είναι ψυχοπαιδαγωγός με ειδίκευση στην ψυχολογία και η επιμόρφωση της αφορά σε εναλλακτικούς τρόπους διδασκαλίας. Κληρονόμησε το χάρισμα της αφήγησης και του παραδοσιακού τραγουδιού από τη μεριά της μητέρας της, ενώ δουλεύει συστηματικά με τη φωνή της από το 1998 με την Μίρκα Γεμεντζάκη. Τον Νοέμβριο του 2003 ήταν η μόνη από τους Ελληνες παραμυθάδες που επιλέχτηκε να αντιπροσωπεύσει τη χώρα της στο μεγάλο ετήσιο φεστιβάλ παραμυθιών «Berliner Marchentage» στο Βερολίνο. «Για μένα ήταν πάντα κεφαλαιώδες στον τρόπο που αντιμετωπίζω τη δουλειά μου, το θέμα της γλώσσας. Επειδή η τεχνική μου βασίζεται κυρίως στον παραδοσιακό τρόπο αφήγησης δεν αποστηθίζω ποτέ τα παραμύθια που λέω, επομένως κύρια μέριμνά μου είναι να παραλλάσσω τις ιστορίες σε κάθε παρουσίαση. Αυτό προϋποθέτει μεγάλη ενασχόληση με τον λόγο.

Πιστεύω, επίσης, ότι ο καλός αφηγητής εκκινεί από μια διάθεση βαθιάς επικοινωνίας με το κοινό του, γι’ αυτό και δεν μου αρέσουν οι «αφηγητές» που λίγο ή πολύ σκηνοθετούν τη δουλειά τους. Κατά τη γνώμη μου ο αφηγητής πρέπει να μοιάζει περισσότερο στον τραγουδιστή του λαϊκού πάλκου: να αυτοσχεδιάζει συνεχώς».

Ο παραμυθάς

Η Σάσα Βούλγαρη συμμετείχε σε πρωτοπόρα προγράμματα σε σχέση με την αφήγηση: πήρε μέρος σε εκπαιδευτικά προγράμματα, σε προγράμματα φιλαναγνωσίας, αφηγήθηκε σε μουσειακούς χώρους και δημιούργησε σταθερά στέκια παραμυθιών στους χώρους με τους οποίους συνεργάστηκε. «Εξαιρετικά σημαντικό θεωρώ να έχει, ο επίδοξος επαγγελματίας παραμυθάς μια βαθιά γνώση της λαογραφίας και ειδικά στα σημεία που αφορούν τον προφορικό λόγο και επίσης γνώση των θεωριών του παραμυθιού, όπως ανθρωπολογική, ψυχολογική/ψυχαναλυτική προσέγγιση, παιδαγωγική (ειδικά όταν απευθύνεται σε παιδιά) κ.ά. Τελευταία αφήνω τα εκφραστικά εργαλεία-καλλιέργεια της φωνής, σωματική έκφραση, μέσα από μια λιτότητα, τη δομή ενός προγράμματος αφήγησης και το χτίσιμο ενός ρεπερτορίου-καθώς ένας εκφραστικός ηθοποιός δεν σημαίνει καθόλου (παρόλο που θεωρείται αυτονόητο) πως θα είναι και καλός παραμυθάς. Το ρεπερτόριο της Σάσας Βούλγαρη ξεπερνά αυτή τη στιγμή τα 150 παραμύθια. Τα θέματά της επιλέγει πρώτιστα από την ελληνική λαϊκή παράδοση αντλώντας από πηγές προφορικές όσο και γραπτές.

Ομως αυτό που είναι πολύ σημαντικό κατά τη διάρκεια μιας αφήγησης είναι ο χώρος και ο χρόνος…«Κάτω από το φεγγάρι, με τον ήχο της θάλασσας, όταν ακούγεται ένα παραμύθι, νιώθω καμιά φορά ότι ο χρόνος γίνεται α-χρονος. Συμβαίνει να μετα-μορφώνεται κάθε τι γύρω και τότε νιώθω ότι, παρά τις δυσκολίες, αυτό και μόνο αυτό θέλω να κάνω: να είμαι παραμυθού, να είμαι παρηγορήτρα. Το ωραιότερο σχόλιο που μου έκαναν ποτέ ήταν: «αισθάνθηκα σαν να έλεγες το παραμύθι σε μένα προσωπικά και συγχρόνως σε όλους όσοι ήταν εδώ απόψε». Η αφήγηση ήταν σε εσωτερικό χώρο: δεν έχει σημασία αρκεί να συν-τονιζόμαστε όσοι βρισκόμαστε εκεί!».

Το τρέξιμο φέρνει μακροζωία

Μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα δείχνει ότι τα μεσήλικα μέλη ενός ομίλου τρεξίματος είχαν τις μισές πιθανότητες να πεθάνουν σε περίοδο 20ετίας σε σχέση με τα άτομα που δεν τρέχουν.

Το τρέξιμο δε μειώνει μόνο τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων αλλά και του καρκίνου και νευρολογικών ασθενειών όπως το Αλτζχάιμερ, σύμφωνα με ερευνητές του πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια. Μάλιστα, όπως αναφέρουν οι επιστήμονες, οποιαδήποτε μορφή δυναμικής άσκησης μπορεί να έχει τα ίδια αποτελέσματα.

«Δεν υπάρχει κάποια μαγική ιδιότητα που να σχετίζεται με το τρέξιμο ως άσκηση», εξηγεί ο Δρ. Τζέιμς Φράις, μέλος της επιστημονικής ομάδας. «Είναι η δυναμική άσκηση και η δραστηριότητα που έχει σημασία».

Στη μελέτη συμμετείχαν 284 μέλη ενός ομίλου τρεξίματος και 156 άλλοι υγιείς άνθρωποι. Ξεκινώντας το 1984, κάθε εθελοντής συμπλήρωνε ένα ετήσιο ερωτηματολόγιο σχετικά με τη σωματική άσκηση, το βάρος και οκτώ ακόμη δραστηριότητες. Εκτός από το κεντρικό συμπέρασμα για τη διατήρηση της καλής υγείας των ατόμων που έτρεχαν ή έκαναν κάποιας μορφής σωματική άσκηση στη διάρκεια της 20ετίας, η μελέτη κατέληξε επίσης ότι το τρέξιμο είναι η πιο ασφαλής μορφή άσκησης με τους λιγότερους και πιο ανώδυνους τραυματισμούς.

Πηγή ‘Reuters’

Πιο κοντά στον αόρατο άνθρωπο

Δύο νέα υλικά, τα οποία εκτρέποντας το φως εξαφανίζουν αντικείμενα από το οπτικό μας πεδίο, ανακάλυψαν επιστήμονες. Είναι το πρώτο βήμα για να πραγματοποιηθεί το πανάρχαιο όνειρο του ανθρώπου να γίνει αόρατος, από την εποχή που ο Ερμής και η Αθηνά κυκλοφορούσαν απαρατήρητοι χάρη σε ένα καπέλο.

Τα δύο υλικά κατασκευάστηκαν στο εργαστήριο κι έχουν μια ιδιότητα που δεν απαντάται στη φύση: αρνητικούς δείκτες διάθλασης. Με αυτόν τον τρόπο, το φως εκτρέπεται από ένα αντικείμενο, με αποτέλεσμα αυτό να φαίνεται αόρατο στο ανθρώπινο μάτι. Η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από το αμερικανικό Πεντάγωνο και οι στρατιωτικές εφαρμογές της ανακάλυψης θα βοηθούσαν αποφασιστικά
να κερδηθεί ένας πόλεμος στο μέλλον: άρματα μάχης, κτίρια, ακόμη και στρατιώτες θα μπορούν να έχουν το τελειότερο καμουφλάζ απέναντι στα εχθρικά πυρά. Εκτός πεδίων των μαχών, το άλλοτε αποκλειστικό προνόμιο των θεών του Ολύμπου και πιο πρόσφατα του Χάρι Πότερ θα αλλάξει πάρα πολύ την καθημερινότητά μας.

Οι επιστήμονες που συμμετείχαν στην έρευνα επισημαίνουν, πάντως, ότι η αυτή η στιγμή δεν είναι και τόσο κοντά. «Δεν νομίζω ότι πρέπει να ανησυχούμε πως σύντομα θα αρχίσουν να κυκλοφορούν αόρατοι άνθρωποι γύρω μας. Για να είμαι ειλικρινής, βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή», δηλώνει η Τζέισον Βαλεντάιν, επιστήμονας η οποία συνεργάστηκε σε ένα από τα προγράμματα.

Δύο επιστημονικές ομάδες εργάστηκαν ξεχωριστά, υπό τη διεύθυνση του Κέντρου Επιστήμης της Νανοκλίμακας και Μηχανικής από το Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ. Με τα λεγόμενα «μεταϋλικά» που δημιούργησαν μπόρεσαν να εκτρέψουν το φως, εξαφανίζοντας αντικείμενα από το οπτικό πεδίο του ανθρώπου. Στο «μεταϋλικό» της πρώτης ομάδας χρησιμοποιήθηκαν δίχτυα από μεταλλικά ελάσματα για να αντιστραφεί η διεύθυνση του φωτός, ενώ η δεύτερη ομάδα χρησιμοποίησε λεπτό σύρμα από άργυρο. Προς το παρόν, τα υλικά αυτά, που κατασκευάστηκαν σε νανοκλίμακα (τα στοιχεία του δεν ξεπερνούν τα 0,00000066 μέτρα), έχουν τη δυνατότητα να εκτρέψουν το φως σε περιορισμένα μήκη κύματος. Με άλλα λόγια, για την ώρα, δεν μπορεί να κρυφτεί ένα κτίριο από τον δορυφόρο, όπως επισήμανε χαρακτηριστικά η Τζέισον Βαλεντάιν.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι με το «μεταϋλικό» τους θα μπορέσουν να κατασκευάσουν τους «τέλειους μεγεθυντικούς φακούς», καθώς θα μας αποκαλύπτουν αντικείμενα που είναι μικρότερα από το μήκος κύματος του φωτός.

Οι αόρατοι της μυθολογίας και του φανταστικού

● ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ μυθολογία ο Ερμής και η Αθηνά φορούσαν καπέλο που τους έκανε αόρατους.

● Ο ΠΛΑΤΩΝΑΣ
αναφέρει στην «Πολιτεία» ότι ο Γύγης, βοσκός από τη Λυδία, είχε ένα δαχτυλίδι, που όταν περιέστρεφε την πέτρα του γινόταν αόρατος.

Στο θρύλο των Νιμπελούγκεν, Γερμανικός θρύλος που θέλει τον Ζιγκριφιντ να κλέβει τον θησαυρό των Νιμπελούκεν όπου αναμεσα του υπήρχε ενα μαγικό κράνος που εκανε τον ιδιοκτίτη αόρατο.

● ΣΤΟΝ «ΑΟΡΑΤΟ ΑΝΘΡΩΠΟ», νουβέλα του Χέμπερτ Τζορτζ Γουέλς (1897), ένας φοιτητής της Χημείας ανακαλύπτει μυστική φόρμουλα με τραγικά αποτελέσματα.

Στο Χομπιτ και στον Αρχοντα των δακτυλιδιών το δακτυλίδι του Σαουρον έχει την δύναμη να κάνει αόρατο τον ιδιοκτήτη του.

● ΤΟ 1960, η Μάρβελ Κόμικς δημοσιεύει την πρώτη ιστορία της «Αόρατης Γυναίκας». ● ΣΤΟ ΘΡΙΛΕΡ του Πολ Βερχόφεν «Αόρατο άγγιγμα» (2000), ένας επιστήμονας γίνεται αόρατος, αλλά χάνει τα λογικά του από τις παρενέργειες.