34ο Σύνταγμα Πεζικού (Το Σύνταγμα των Πειραιωτών)


Του Στέφανου Μίλεση

Το 34ο Πεζικό Σύνταγμα, ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1918 από συνενώσεις κάποιων τμημάτων του 1ου και 7ου Συντάγματος. Έλαβε μέρος στην περίφημο μάχη του Τουλού Μπουνάρ στην οποία θριάμβευσαν τα ελληνικά όπλα, στην μάχη της Άγκυρας, ενώ στην εποποιία του Σαγγαρίου και του Εσκήρ Σεχίρ βρέθηκε στην πρώτη γραμμή. Το όνομά του όμως συνδέθηκε με τις θρυλικές μάχες που έδωσε στην Χερσώνα της Ρωσίας, όταν συμμετείχε παρά το πλευρό των «Λευκών» (Τσαρικών στρατευμάτων) κατά των Ερυθρών.

 Συνδέθηκε άρρηκτα με την ιστορία του Πειραιώς, καθώς σε αυτό τα παλαιότερα χρόνια κατατάσσονταν εκείνοι που είχαν γεννηθεί στον Πειραιά και στις Κυκλάδες (οι Αθηναίοι κατατάσσονταν στο 1ο Σύνταγμα).

Προς τιμή των πεσόντων Πειραιωτών που υπηρέτησαν στο 34ο Σύνταγμα πεζικού, το 1953 ο Δήμος Πειραιά, μετονόμασε την οδό Ντενί Κοσέν σε «34ου Συντάγματος Πεζικού».

Η έδρα του βρίσκονταν στα παλιά παραπήγματα στου Κουτσικάρι, στον σημερινό δηλαδή Κορυδαλλό, που τότε ανήκε στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιώς. Εκεί παρέμεινε μέχρι και τo μέσο της δεκαετίας του ’30, όπου ανεγέρθηκαν οι νέοι στρατώνες του Συντάγματος στο Γουδί. Έκτοτε έδρευε στις νέες του εγκαταστάσεις στο Γουδί, συνέχιζε όμως να τροφοδοτείται από κατατάξεις Πειραιωτών.

Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΧΕΡΣΩΝΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ
(Γνωστή και ως Εκστρατεία στην Μεσημβρινή Ρωσία, ή Εκστρατεία στην Ουκρανία ή Εκστρατεία στην Κριμαία)
Άνδρες του 34ου Συντάγματος αναχωρούν για την Οδησσό

Από τις 21 Ιανουαρίου του 1919 οι πρώτοι Έλληνες στρατιώτες που πάτησαν το πόδι τους στην Ουκρανία ήταν οι άνδρες του 34ου Συντάγματος. Κατά τις αρχές Μαρτίου του 1919, το πρώτο Τάγμα του, ευρισκόμενο υπό την Διοίκηση του Ταγματάρχη Κωνσταντίνου Βλάχου (τέως Διοικητού Μεραρχίας Ηπείρου), αποκλείσθηκε στην Χερσώνα από 10.000 Ερυθρούς Στρατιώτες αρχηγός των οποίων ήταν ο Γρηγόριεφ (ένας πρώην υπασπιστής του Τσαρικού Στρατού).

Οι Αξιωματικοί του 1ου Τάγματος του 34ου Συντάγματος Πεζικού
λίγο πριν επιβιβαστούν σε πλοίο προκειμένου να αναχωρήσουν στην Ουκρανία

Επί μια ολόκληρη εβδομάδα το ελληνικό Τάγμα του 34ου Συντάγματος αποτελούμενο από 23 Αξιωματικούς και 853 στρατιώτες, παρέμενε αποκλεισμένο, πιεζόμενο διαρκώς από τους εξαγριωμένους επαναστάτες, που επιζητούσαν τη θανάτωση των εισβολέων, άνευ όρων και με την εντολή να μην συλλάβουν αιχμαλώτους. Στο μεταξύ και ενώ οι τροφές είχαν τελειώσει και οι καιρικές συνθήκες ήταν δυσμενέστατες, η αντοχή και ο ηρωισμός των ανδρών προξενούσε αιματηρές απώλειες στους Ερυθρούς, τόσο μεγάλες ώστε ο αρχηγός τους Γρηγόριεφ, δέχθηκε να αποτραβήξει τον στρατό του, προκειμένου οι Έλληνες να αποχωρήσουν με τα όπλα τους και χωρίς να τους ενοχλήσει κανείς!

Ο Γρηγόριεφ για να δικαιολογήσει την πράξη του, την παρουσίασε ως πράξη θαυμασμού που του προξένησε ο ηρωισμός του Τάγματος, ενώ στην ουσία αδυνατούσε να κάμψει την αντίστασή τους.

Και εκεί που όλοι πίστευαν πως ο Έλληνας Διοικητής Βλάχος, θα δεχόταν την δελεαστική πρόταση του Γρηγόριεφ, διασώζοντας τους άνδρες του, εκείνος αρνήθηκε λέγοντας «για τους Έλληνες Στρατιώτες που είναι απόγονοι του Λεωνίδα, είναι ανάξιο να εγκαταλείπουν τις θέσεις τους».

Κατάθεση στεφάνου στο κενοτάφιο  του 34ου Συντάγματος Πεζικού,
που δέσποζε στο κέντρο του στρατοπέδου

Έτσι οι επιθέσεις των Ρώσων επαναλήφθηκαν με μεγαλύτερη ορμή και ένταση, τόσες σε αριθμό που οι λιγοστοί άνδρες του Τάγματος επιδόθηκαν σε έναν απελπισμένο αγώνα εκ του συστάδην, ο οποίος έστρωσε με πτώματα τους δρόμους της Χερσώνας! Αφού έμειναν άπαντες από πολεμοφόδια ο Κωνσταντίνος Βλάχος, εξέδωσε διαταγή σύμφωνα με την οποία «πάντες μέχρι του τελευταίου, θ΄ αποθάνωσιν αμυνόμενοι και επιτιθέμενοι δια της λόγχης». Η σωτηρία έφθασε την τελευταία στιγμή πριν την ολοκληρωτική εξόντωση, όταν οι επιτιθέμενοι Ερυθροί δέχθηκαν την επίθεση από το 1ο Πεζικό Σύνταγμα και αναγκάσθηκαν καθώς βρέθηκαν σε διασταυρούμενα πυρά, να ανοίξουν δίοδο από όπου διέφυγαν όσοι επέζησαν.

Το πολεμικό αυτό επεισόδιο αποτέλεσε μια από τις λαμπρότερες σελίδες δόξας του Ελληνικού Στρατού, που δεν έλαβε όμως την θέση που του αξίζει, καθώς επρόκειτο για ανάμειξη Ελλήνων σε ξένες υποθέσεις καθώς γενικότερα η Εκστρατεία στην Ουκρανία είχε επικριθεί από πολλούς.

Ένας από τους Διοικητές του 34ου, ο Συνταγματάρχης Λάβδας
σε σκίτσο Ε. Τερζόπουλου το 1934
1937 – Άνδρες του 34ου Συντάγματος Πεζικού, με έδρα πλέον το Γουδί
Η δράση στο Τουλού Μπουνάρ 
Οι σφοδρές μάχες του 34ου Συντάγματος Πεζικού, στο Τουλου Μπουνάρ, έγιναν αιτία να αναγραφεί και στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. 
Τμήμα του 34ου Συντάγματος Πεζικού, υπό τις διαταγές του Συνταγματάρχη Δημοσθένη Διαλέτη (γιαυτό και έμεινε γνωστό ως απόσπασμα Διαλέτη) αντιμετώπισε ηρωικά την επίθεση τριών Τουρκικών Μεραρχιών Πεζικού και εντός Τάγματος.
Η κρισιμότερη ημέρα της μάχης ήταν η 27η Μαρτίου 1921 όταν και εδώ αποφασίζεται η δια λόγχης επίθεση, σε δυνάμεις υπέρτερες. Αποτέλεσμα της έλλειψης δύναμης ήταν ο Συνταγματάρχης Διαλέτης να ενεργήσει την τελική κρίσιμη αντεπίθεση χρησιμοποιώντας τους ιπποκόμους και τους μαγείρους!
Τιθέμενος ο ίδιος μπροστά κρατώντας ένα κομμάτι ξύλου καθώς το περίστροφό του στερείτο φυσιγγίων και ακολουθούμενος από τον ιερέα του Συντάγματος Αρχιμανδρίτη Βαλανιδιώτη που σημειωτέον έφερε τα άμφιά του και την σημαία του Συντάγματος, αναγκάζει τους Τούρκους σε υποχώρηση.
Έκτοτε κάθε 27 Μαρτίου το 34ο Σύνταγμα Πεζικού τιμούσε την μάχη του Τουλού Μπουνάρ, με κατάθεση στεφάνου σε Μνημείο που δέσποζε στο κέντρο του Στρατοπέδου.
27 Μαρτίου 1937. Το 34ο Σύνταγμα τιμά τους νεκρούς του Τουλού Μουνάρ
Το 34ο Σύνταγμα Πεζικού αποδίδει τιμές στο Κενοτάφιο στο κέντρο του στρατοπέδου.
Ημέρα μνήμης στους πεσόντες στο Τουλού Μπουνάρ (27η Μαρτίου)

Κάθε φορά λοιπόν εμείς οι Πειραιώτες, όταν βρισκόμαστε στην οδό 34ου Συντάγματος Πεζικού, μπορούμε έστω με μια σκέψη μας μόνο να τιμούμε εκείνους που έπεσαν, τιμώντας την Ελλάδα, το 34ο Σύνταγμα Πεζικού αλλά και την πόλη καταγωγής τους. Μια πόλη που δυστυχώς δεν διαθέτει ούτε ένα μνημείο για το 34ο Σύνταγμα Πεζικού στο οποίο να μπορεί κάποιος να καταθέτει στεφάνι κάθε 27 Μαρτίου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

CHICC Manchester

Centre for Heritage Imaging and Collection Care

Shaolingreece

Ομάδα μελέτης ιστορικών πολεμικών τεχνών

Αντέχουμε...

για την Ορθοδοξία και την Ελλάδα μας!

ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

ΘΡΑΚΗ

Μυθολογικά, Ἀρχαιολογικά, Ἱστορικὰ & Λαογραφικὰ γιὰ τὴν Θράκη.

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Ἱστορικές μνῆμες Ἑλλήνων

A Reader's Guide to Orthodox Icons

Feeble words about powerful images

The History of Byzantium

A podcast telling the story of the Roman Empire from 476 AD to 1453

Χείλων

Ιστολόγιο Κλασσικών & Φυσικών Επιστημών

Hans Talhoffer

A Historical Martial Arts blog by Jens P. Kleinau

Photografia

A slice of life.

Forgotten Films

A look at the movies forgotten by time

mediaevalmusings

1,000 years of history in blog-sized bites.

Delving into History _ Periklis Deligiannis

Περικλής Δεληγιάννης - Ιστορικές Αναδιφήσεις®

Chelsea Pierce

museology and the arts

Cultural Life

culture, books, movies, music, linguistics, academia...

Ακαδημία Ιστορικών Ευρωπαϊκών Πολεμικών Τεχνών

Εκπαίδευση στη χρήση αρχαίας, μεσαιωνικής και αναγεννησιακής σπαθασκίας, καθώς και εκπαίδευση στο μοντέρνο άθλημα της ξιφασκίας.

Αρέσει σε %d bloggers: