Θεοφάνεια στην Κωνσταντινούπολη: Έψαλλαν τον Εθνικό Ύμνο μόλις έπιασαν το σταυρό


Με βυζαντινή μεγαλοπρέπεια τελέστηκε σήμερα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο η Θεία Λειτουργία των Θεοφανίων, με παρουσία χιλιάδων πιστών.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος που πραγματοποίησε τον καθαγιασμό των υδάτων, όπως κάθε χρόνο, στον Κεράτιο Κόλπο, δήλωσε ότι είναι ευλογία Θεού το ότι φέτος, ήταν περίπου τριάντα αυτοί που έπεσαν στον παγωμένο Κεράτιο για να βγάλουν τον Σταυρό και συνέχισε: «Να είναι καλός ο καιρός να μην φοβάται ο κόσμος να έρχονται και να γιορτάζουμε όλοι μαζί στη μητέρα εκκλησία. Τους περιμένουμε όλους, πάντοτε με αγάπη. Και του χρόνου».

Την ελληνική κυβέρνηση εκπροσώπησε ο υφυπουργός Εξωτερικών Γιάννης Αμανατίδης, ο οποίος δήλωσε: «Από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, εδώ στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης, από το φυσικό και πνευματικό κέντρο της παγκόσμιας Ορθοδοξίας, με την τελετή των Θεοφανείων αποστέλλεται το μήνυμα του φωτισμού στα εκατομμύρια των Ορθοδόξων ανά τον κόσμο. Εδώ ενώνονται οι παραδόσεις, οι γλώσσες και οι λαοί, αναγνωρίζοντας τη μήτρα και το καταφύγιο της πίστης. Τους εύχομαι ο σκοπός των Φώτων να εκπληρώνεται στον καθένα και να φωτίζονται τα πρόσωπα, αλλά και το γένος. Χρόνια πολλά στον απανταχού ελληνισμό, με περισσότερη αισιοδοξία για τη νέα χρονιά, δεδομένων των προόδων που έχουμε κάνει».

Συγκινητικό ήταν το γεγονός ότι οι Έλληνες που βούτηξαν για τον σταυρό στον Κερατιο κόλπο στην Κωνσταντινούπολη μόλις τον έπιασαν έψαλλα τον Εθνικό Ύμνο. Τον σταυρό έπιασε για δεύτερη φορά ο Αγρινιώτης Νίκος Σολής.

Advertisements

Ιχνη ελληνικών όπλων στη Ράκα


Ιχνη ελληνικών όπλων στη Ράκα
Την Παρασκευή 24 Νοεμβρίου, μόλις τρεις ημέρες πριν από τη συζήτηση στη Βουλή για την υπόθεση της πώλησης στρατιωτικού υλικού στη Σαουδική Αραβία που έχει οδηγήσει στα άκρα την αντιπαράθεση της κυβέρνησης με τη ΝΔ, το Ριάντ απέστειλε ρηματική διακοίνωση (verbal note) στην Αθήνα. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του «Βήματος», το ύφος της διπλωματικής νότας από τη Σαουδική Αραβία χαρακτηρίζεται μάλλον παρεμβατικό, καθώς η Αθήνα καλείται ουσιαστικά να μην επηρεαστεί από οποιαδήποτε απόφαση ή ψήφισμα που θα μπορούσε να επιβάλει εμπάργκο όπλων στη χώρα.
Πού ταξιδεύουν τα όπλα;
Η κίνηση του Ριάντ έχει ιδιαίτερη σημασία, από τη στιγμή μάλιστα που η πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στην Αθήνα τηρεί σιγήν ιχθύος επί του θέματος της πώλησης βλημάτων και βομβών, ενώ έχει αποφύγει να απαντήσει στις επανειλημμένες εκκλήσεις για οποιοδήποτε σχόλιο προς τον Τύπο.
Η πίεση του Ριάντ ίσως να συνδέεται και με άλλες, υπόγειες διαδρομές. Αλλωστε, στον «θαυμαστό κόσμο» της Μέσης Ανατολής, ο οποίος έχει αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια στον σημαντικότερο εξαγωγικό προορισμό στρατιωτικών εξοπλισμών, τα όπλα κινούνται προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, «Το Βήμα» πληροφορείται από αξιόπιστη ευρωπαϊκή πηγή ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών μάλλον είχαν σοβαρούς λόγους να είναι επιφυλακτικές ως προς «το ποιον» της Ολυμπιακής Βιομηχανίας ΑΕ, συμφερόντων Βασίλη Παπαδόπουλου.
Ο λόγος για αυτό φέρεται ότι είναι πως ελληνικό στρατιωτικό υλικό που εξήγαγε η εταιρεία αυτή προς τη Μέση Ανατολή εντοπίστηκε στη Ράκα της Συρίας, τη μέχρι πρότινος «πρωτεύουσα» του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), από την οποία εξεδιώχθησαν πριν από μερικές εβδομάδες οι τζιχαντιστές. Πρόκειται προφανώς για σοβαρότατη αιτία, ώστε το υπουργείο Εξωτερικών να ζητήσει την εμπλοκή της ΕΥΠ, όπως αποκάλυψε «Το Βήμα» την προηγούμενη Κυριακή, όταν ζητήθηκε η γνώμη του για την υπόθεση της πώλησης βλημάτων προς τη Σαουδική Αραβία.
Καθώς οι συγκεκριμένες πληροφορίες είναι άκρως απόρρητες, δεν είναι σαφές τι είδους υλικό εντοπίστηκε στη Ράκα. Ωστόσο, ο εντοπισμός του έγινε από το επονομαζόμενο «ηλεκτρονικό ίχνος» που φέρουν πολλά μικρά και ελαφρά όπλα (Small Αnd Light Weapons – SALW) και το οποίο προβλέπεται από τη Συμφωνία για το Εμπόριο Οπλων. Η χώρα μας είναι συμβαλλόμενο μέρος στη συγκεκριμένη συμφωνία, η οποία τέθηκε σε ισχύ το 2014 και θεωρείται κομβικής σημασίας ώστε να υπάρχει κάποιος έλεγχος στις εξαγωγές συμβατικών όπλων. Το δε συγκεκριμένο «ηλεκτρονικό ίχνος», το οποίο ταυτοποιεί το υλικό με τη χώρα προέλευσης, εντοπίστηκε από ευρωπαϊκές υπηρεσίες. Είναι δε προφανές ότι αποκλείεται η εξαγωγή αυτού του υλικού να έγινε προς το… Ισλαμικό Κράτος. Αντίθετα, το υλικό αυτό λογικά κατευθύνθηκε προηγουμένως σε άλλον προορισμό, πριν εκτραπεί στον τελικό ενδιαφερόμενο.
Το Ριάντ πιέζει την Αθήνα
Το όψιμο ενδιαφέρον της Σαουδικής Αραβίας για το τι θα πράξει η Αθήνα σε σχέση με τις εξαγωγές όπλων προς το Ριάντ παρουσιάζει πάντως ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Οι Σαουδάραβες επικαλούνται στη ρηματική τους διακοίνωση Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2017 (2017/2029/ΙΝΙ) με θέμα τις εξαγωγές όπλων και πιο συγκεκριμένα την εφαρμογή της «Κοινής Θέσης 2008/944/CFSP του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης για τον καθορισμό κοινών κανόνων που διέπουν τον έλεγχο εξαγωγών στρατιωτικής τεχνολογίας και εξοπλισμού». Σε εκείνο το Ψήφισμα η Ευρωβουλή επεσήμαινε ότι «όπλα που εξήχθησαν σε ορισμένες χώρες, π.χ. στη Σαουδική Αραβία, έχουν χρησιμοποιηθεί σε συγκρούσεις όπως αυτή στην Υεμένη» και ζητούσε από την Υπατη Εκπρόσωπο της ΕΕ για την Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας Φεντερίκα Μογκερίνι να αναλάβει πρωτοβουλία για επιβολή εμπάργκο όπλων προς το Ριάντ.
Με αυτό ως δεδομένο, η σαουδαραβική ρηματική διακοίνωση ζητεί από την Αθήνα «να μην ανταποκριθεί σε οποιοδήποτε ψήφισμα» (σ.σ. «not to respond to any resolution») που θα επιβάλει εμπάργκο όπλων προς το Ριάντ. Η ευρεία αναφορά της σαουδαραβικής πλευράς σε οποιοδήποτε ψήφισμα υπερβαίνει τις αντιρρήσεις της για το κείμενο που ψήφισε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 13 Σεπτεμβρίου. Αλλωστε, μόλις την περασμένη Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε νέο Ψήφισμα σχετικά με την κατάσταση στην Υεμένη (2017/2849/RSP), στην παράγραφο 15 του οποίου επαναλαμβάνεται το αίτημα προς την κυρία Μογκερίνι να αναλάβει πρωτοβουλία για εμπάργκο εναντίον του Ριάντ, λαμβανομένων υπόψη και των καταγγελιών για την παραβίαση του ανθρωπιστικού δικαίου στην Υεμένη εκ μέρους της Σαουδικής Αραβίας. Η κίνηση του Ριάντ προς την Αθήνα έχει, επομένως, μάλλον προληπτικό χαρακτήρα. Φαίνεται δε να καλύπτει το ενδεχόμενο εμφάνισης, κάποια στιγμή στο μέλλον, ενός ψηφίσματος π.χ. στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών για την επιβολή εμπάργκο όπλων εναντίον της Σαουδικής Αραβίας.
Επί τρία χρόνια δεν δίνουμε στοιχεία στην ΕΕ

Το ενδιαφέρον στοιχείο σε ό,τι αφορά τον σχεδιασμό της Αθήνας για εξαγωγή αμυντικού υλικού προς τη Σαουδική Αραβία εντοπίζεται στον σεβασμό από την Αθήνα της Κοινής Θέσης 2008/944/CFSP του Συμβουλίου της ΕΕ για τις εξαγωγές όπλων. Η εν λόγω Θέση περιλαμβάνει συγκεκριμένα στο άρθρο 2 τα οκτώ κριτήρια που πρέπει να πληρούνται ώστε ένα κράτος-μέλος της ΕΕ να εξάγει στρατιωτική τεχνολογία ή εξοπλισμό. Θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι οποιαδήποτε εξαγωγή εξοπλισμών στη Σαουδική Αραβία στην παρούσα συγκυρία αντίκειται σε σειρά κριτηρίων και αυτό δεν φάνηκε να ελήφθη υπ’ όψιν από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας και τη Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων.

Πιο συγκεκριμένα, το κριτήριο 2 αφορά τον «σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα τελικού προορισμού καθώς και τον σεβασμό από τη χώρα αυτή του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου», το κριτήριο 4 αφορά τη «διατήρηση της περιφερειακής ειρήνης, ασφάλειας και σταθερότητας» και το κριτήριο 7 αφορά την «ύπαρξη του κινδύνου η στρατιωτική τεχνολογία ή εξοπλισμός να εκτραπούν εντός της χώρας-αγοραστή ή και να επανεξαχθούν υπό ανεπιθύμητες συνθήκες». Η Ευρωβουλή, στο Ψήφισμα της 13ης Σεπτεμβρίου, εκτιμά ότι οι εξαγωγές προς τη Σαουδική Αραβία είναι ασύμβατες τουλάχιστον σε σχέση με το κριτήριο 2, ενώ εκφράζει σοβαρότατες αμφιβολίες και για τον σεβασμό του κριτηρίου 7.
Επιπλέον, στο άρθρο 5 της Θέσης επισημαίνεται ότι μια άδεια εξαγωγής θα χορηγείται μόνο επί τη βάσει «αξιόπιστης προτέρας γνώσης της τελικής χρήσης στη χώρα τελικού προορισμού». Υπογραμμίζεται δε ότι τα κράτη-μέλη θα πρέπει ειδικότερα να συνυπολογίζουν «τον κίνδυνο το τελικό προϊόν να εκτραπεί ή να εξαχθεί σε έναν ανεπιθύμητο τελικό χρήστη (end user)».
Τέλος, το άρθρο 8 της Κοινής Θέσης αναφέρει ότι το κράτος-μέλος που εξάγει υποχρεούται να υποβάλλει κάθε χρόνο στοιχεία, σε κοινή ηλεκτρονική βάση δεδομένων που έχει δημιουργηθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αναφορικά με τις εξαγωγές στρατιωτικού υλικού. Σύμφωνα μάλιστα με επείγον τηλεγράφημα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών με ημερομηνία 21 Ιουνίου 2017 και ΑΠ 30796 (που περιήλθε εις γνώσιν του «Βήματος» και αποτελούσε συνημμένο στο έγγραφο με ΑΠ 30789/22-6-2017 με το οποίο το υπουργείο Εξωτερικών είχε ζητήσει τη συνδρομή της ΕΥΠ σχετικά με την εταιρεία Ολυμπιακή Βιομηχανία ΑΕ του κ. Παπαδόπουλου), η Ελλάδα δεν έχει επί τρία συνεχή χρόνια υποβάλει στοιχεία για εξαγωγές στρατιωτικού υλικού προς την ΕΕ, τη στιγμή που τα υπόλοιπα κράτη-μέλη εφαρμόζουν ευλαβικά την εν λόγω υποχρέωση.

Στρατιωτική παρέλαση 28ης Οκτωβρίου 2017


Man who raped, killed child is publicly executed at point blank range


 

SANAA — A man convicted of raping and murdering a three-year-old girl was executed in the Yemeni capital Sanaa on Monday in front of hundreds of onlookers, witnesses said.

A policeman fired five bullets from an assault rifle into Muhammad al-Maghrabi, 41, as he lay with his hands handcuffed behind his back on a blanket on the ground in Sanaa’s Tahrir Square, after a judge read out the death sentence.

The execution drew an unusually large number of onlookers — some perched up telegraph poles and many watching from rooftops — because of the young age of Rana al-Matari, the victim.

Security was tight amid fears of a revenge attack on Maghrabi by armed tribesmen related to his victim. The police truck transporting Maghrabi to the square was escorted by five police patrol vehicles.

Yahya al-Matari, the father of the girl, told reporters after the execution that he felt as if he had been reborn.

“This is the first day in my life,” he said. “I am relieved now.”

Έως το τέλος του χρόνου το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο κέντρο της Αθήνας


Μετά από οκτώ αποφάσεις και σχεδόν δύο χρόνια, ο έφιππος ανδριάντας του Μεγάλου Αλεξάνδρου φαίνεται πως βρίσκει επιτέλους την πολυπόθητη θέση του, στο κέντρο της πρωτεύουσας

Έως τον προσεχή Δεκέμβριο θα τοποθετηθεί στο κέντρο της Αθήνας, ο έφιππος ανδριάντας του Μεγάλου Αλεξάνδρου μετά από «οδύσσεια» 24 σχεδόν χρόνων.

Πρόκειται για έργο του αείμνηστου γλύπτη Γιάννη Παππά, που με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αθηνών, αποφασίστηκε το 2015 να τοποθετηθεί στη νησίδα που σχηματίζεται στη συμβολή των λεωφόρων Βασιλίσσης Σοφίας και Βασιλίσσης Όλγας, κοντά στις Στήλες του Ολυμπίου Διός.

Ακολούθησαν θετικές γνωμοδοτήσεις των Υπουργείων Υποδομών και Μεταφορών, για τη διεύρυνση της νησίδας, Πολιτισμού και της «Αττικό Μετρό Α.Ε.» γιατί κάτω ακριβώς από το σημείο διέρχεται το δίκτυο.

Τον περασμένο Απρίλιο ο Οικονομική Επιτροπή του δήμου Αθηναίων ενέκρινε δαπάνη 75.000 ευρώ για τις αναγκαίες εργασίες, όπως η κατασκευή του βάθρου και η διαμόρφωση του περιβάλλοντα χώρου.

Σύμφωνα με απαντητική επιστολή της Διεύθυνσης Σχεδίου Πόλεως και Αστιού Περιβάλλοντος  του δήμου Αθηναίων προς τον Σύνδεσμο «Αλέξανδρος Φιλίππου Έλλην Μακεδών» που ζήτησε διεξοδική ενημέρωση για την πορεία του ανδριάντα με σχετικό αίτημα, σήμερα εκκρεμεί απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής για την έγκριση των όρων δημοπράτησης και η διαδικασία ανάδειξης αναδόχου για την εκτέλεση των εργασιών. «Ο συνολικός χρόνος που απαιτείται για την ολοκλήρωση των διαδικασιών και την τοποθέτηση του ανδριάντα, εκτιμάται  στους πέντε μήνες, μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους» καταλήγει στην απαντητική επιστολή της η προϊσταμένη της Διεύθυνσης κυρία Ευγενία Μελαμπιανάκη.

Μετά από οκτώ αποφάσεις και σχεδόν δύο χρόνια, ο έφιππος ανδριάντας του Μεγάλου Αλεξάνδρου φαίνεται πως βρίσκει επιτέλους την πολυπόθητη θέση του, στο κέντρο της πρωτεύουσας. Στη νησίδα που πρόκειται να τοποθετηθεί το έργο, υπήρχε έως πρότινος φοίνικας που ξεράθηκε από ασθένεια, που έχει πλήξει την Αθήνα. Τη θέση εντόπισε και πρότεινε προς το δήμο Αθηναίων, ο γιος του γλύπτη κ. Αλέκος Παππάς.

Να σημειωθεί πως από το 1993 έως το 2015, ο δήμος Αθηναίων είχε δρομολογήσει την τοποθέτηση του ανδριάντα αρχικά στη συμβολή των οδών Αθανασίου Διάκου και Αμαλίας, στη συνέχεια στο πάρκο της Pιζαρείου και στην Πλατεία Κοτζιά, ενώ προτελευταία προσπάθεια υπήρξε στην πλατεία Αγίων Ασωμάτων, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Η «οδύσσεια» ενός αγάλματος

Στην Αθήνα, που έχει μνημείο ακόμη και για την …δραχμή, 21 χρόνια κράτησε η «οδύσσεια», προκειμένου να βρεθεί ο κατάλληλος χώρος για να στηθεί το τοποθετηθεί το κορυφαίο δημιούργημα του αείμνηστου γλύπτη Γιάννη Παππά. Έργα του είναι επίσης, είναι ο μαρμάρινος ανδριάντας του Ελευθερίου Βενιζέλου έξω από τη Βουλή, του Μακρυγιάννη,  του Ευάγγελου Αβέρωφ-Τοσίτσα κ.α.

Το 1993, ο ύψους τριών μέτρων χάλκινος ανδριάντας του έφιππου στον Βουκεφάλα Αλέξανδρου, αγοράστηκε από το υπουργείο Πολιτισμού, επί Ντόρας Μπακογιάννη, και στη συνέχεια δωρίθηκε στον δήμο Αθηναίων προκειμένου να τοποθετηθεί σε κεντρικό σημείο της πόλης. Ωστόσο παρέμεινε στην αποθήκη του δημιουργού του, ο οποίος απεβίωσε το 2005, πικραμένος για την αντιμετώπιση που είχε από τον δήμο Αθηναίων, ένα από το αγαπημένα του έργα.

Αρχικά, για την τοποθέτηση του έφιππου ανδριάντα,  είχε επιλεγεί η συμβολή των οδών Αθανασίου Διάκου και Αμαλίας, στους Στύλους του Ολυμπίου Διός. Μάλιστα είχε τοποθετηθεί και επιγραφή στο μαρμάρινο βάθρο «Επί Δημαρχίας Δημήτρη Αβραμόπουλου».

Στη συνέχεια προτάθηκε το πάρκο της Pιζαρείου και τελικά το 2009, επί δημαρχίας κ.Νικήτα Κακλαμάνη, το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε κατά πλειοψηφία, να τοποθετηθεί ο έφιππος ανδριάντας στην πλατεία Kοτζιά, απέναντι από το δημαρχείο, για συμβολικούς κυρίως λόγους.  Μάλιστα το Μουσείο Μπενάκη, στο οποίο σήμερα ανήκει το Εργαστήριο του αείμνηστου Παππά στου Ζωγράφου, είχε χρηματοδοτήσει και τις αναγκαίες μελέτες για το βάθρο και τη διαμόρφωση του περιβάλλοντα χώρου. Ούτε όμως η απόφαση αυτή προχώρησε, λόγω … «Θησεά».  Πρόκειται για το εκκεντρικό γλυπτό, που σήμερα δεσπόζει στην πλατεία Κοτζιά, δημιούργημα της  γλύπτριας κυρίας Σοφίας Βάρη η οποία αρνήθηκε την μετεγκατάσταση του έργου της στην παλαιά Κορεατική Αγορά στο Θησείο. Η κυρία Βάρη αρνήθηκε, με το αιτιολογικό πως το γλυπτό της κατασκευάστηκε και φιλοτεχνήθηκε για την πλατεία Κοτζιά, με αποτέλεσμα ο «Θησέας» να παραμείνει στη θέση του.

Η επόμενη πρόταση του δήμου Αθηναίων, για τοποθέτηση του αγάλματος στο τέλος της Ερμού στην πλατεία Αγίων Ασωμάτων, «σκόνταψε» το 2011 στην άρνηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ) λόγω … όγκου του αγάλματος.

Η πολύχρονη «οδύσσεια» του αγάλματος, οδήγησε πολλούς κατά καιρούς ν’ αφήσουν ευθέως αιχμές, πως «κάποιοι» δεν επιθυμούν την τοποθέτηση του στο κέντρο της πρωτεύουσας του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Αν για στελέχη της αριστεράς και της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς ο Μακεδόνας βασιλιάς θεωρείται … «ιμπεριαλιστής», όπως ακούστηκε μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας, υπάρχουν φωνές και αρχαιολόγων που αποκαλούν τον Μέγα Αλέξανδρο «κατακτητή» της Αθήνας, που δεν έχει καμία σχέση με την πόλη και την ιστορία της.

«Ορισμένοι που έχουν αντιρρήσεις και δεν  αναγνωρίζουν τον Μέγα Αλέξανδρο ως εκπολιτιστή, δεν έχουν παρά να επισκεφθούν το Αφγανιστάν και να διαπιστώσουν πόσο εκτιμούν τους Έλληνες ως απογόνους του Μακεδόνα στρατηλάτη» είχε δηλώσει παλαιότερα στο ΘΕΜΑ ο πρώην υπουργός και Γενικός Γραμματέας Διαφάνειας κ.Γιώργος Σούρλας, που επανειλημμένα ασχολήθηκε με το θέμα του αγάλματος, ζητώντας εξηγήσεις  από τον δήμο Αθηναίων.

Δημοσθένης Λιακόπουλος : Σύγχυση, αποκρυφιστικές θεωρίες, αρχαιολατρία και παραποίηση της Αγίας Γραφής


Αποτέλεσμα εικόνας για λιακοπουλος δημοσθενης

«Χριστός, Απόλλωνας, Λευκή Αδελφότητα, Κοίλη Γη, Έλ, Ελοχίμ, Νεφελίμ, Διεθνείς Συνωμοσίες, Γέροντες, Προφητείες, UFO, Αποκρυφισμός, Δαιμονολογία, Εξορκισμοί», είναι μερικά μόνο από τα θέματα με τα οποία ασχολούνται οι τηλεοπτικές εκπομπές προώθησης βιβλίων και πονημάτων του «ερευνητή-συγγραφέα» κ. Δημοσθένη Λιακόπουλου1..

 

Το γεγονός δεν θα ήταν άξιο ιδιαίτερου σχολιασμού, αφού τέτοιου είδους βιβλία κυκλοφορούν, με ανάλογο περιεχόμενο, από την εποχή ακόμα του Μεσαίωνα. Μπορεί να τα ανακαλύψει κανείς στα ράφια βιβλιοπωλείων αλλά και ομάδων που ασχολούνται με μεταφυσικές αναζητήσεις. Το φαινόμενο όμως έχει πάρει διαστάσεις από τη στιγμή που δημιουργεί σύγχυση και αλλοίωση της Χριστιανικής συνείδησης του μέσου Έλληνα πολίτη, αφού για την προώθηση αυτών των βιβλίων γίνεται χρήση του μέσου της Τηλεόρασης σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Ο κ. Λιακόπουλος είναι ο αποκλειστικός παρουσιαστής και διαφημιστής μιας μεγάλης γκάμας βιβλίων, πολλά από τα οποία φέρεται να έχει γράψει ο ίδιος. Ο συγγραφέας ασχολείται με πλήθος μεταφυσικών και παραφυσικών θεμάτων, που μπλέκονται όμως -και αυτό είναι το πρόβλημα- με την Εθνική ταυτότητα των Ελλήνων αλλά και την Χριστιανική και Ορθόδοξη πνευματικότητα.

Ο ίδιος διαθέτει ένα χαρακτηριστικό επικοινωνιακό χάρισμα και μια αμεσότητα, που θυμίζει σε πολλά σημεία τους αμερικανούς «τηλε-ευαγγελιστές». Ο λόγος του χειμαρρώδης. Χρησιμοποιεί διάφορα επικοινωνιακά τρυκ (αυξομείωση στην ένταση της φωνής, παρακλήσεις, ρητορικά σχήματα, ακόμα και προσταγές προς τους τηλεθεατές π. χ. «… Σηκωθείτε τώρα! από καναπέδες, ντιβάνια, πολυθρόνες, καρέκλες… Και πάρτε τηλέφωνο»!) και διάφορα εποπτικά μέσα: νideo, animation, τραγούδια και μουσικές αναλόγου περιεχομένου με τα βιβλία κ. ά. , τα οποία προκαλούν το ενδιαφέρον του τηλεθεατή.

Επαναλαμβάνουμε, ότι η διαφήμιση και μόνο βιβλίων δεν θα ήταν άξια σχολιασμού. Μέσα όμως από αυτές τις εκπομπές, προβάλλονται κάθε είδους αποκρυφιστικές θεωρίες (Κοίλη Γη, Λευκή Αδελφότητα, μεγάλη Πυραμίδα), αναβιώνει μια λανθάνουσα αρχαιολατρία μπλεγμένη με τη Χριστιανική διδασκαλία, ένα κράμα εθνικισμού και προγονολατρίας με ρατσιστικές αποχρώσεις, αλλά και μια ακατάσχετη συνωμοσιολογία -οι πάντες απεργάζονται, κατά τον κ. Λιακόπουλο, τον αφανισμό των Ελλήνων. Μπλέκονται με μεγάλη ευκολία η δαιμονολογία με την ουφολογία και τους εξωγήινους. Και τέλος, χώρο στις εκπομπές του κ. Λιακόπουλου έχουν οι γέροντες της Ορθοδοξίας, οι προφητείες του πατροκοσμά και του γέροντος Παϊσίου, μάλιστα ερμηνευμένες με τέτοιο τρόπο που σίγουρα δεν φαντάζονταν ακόμα και οι ίδιοι οι πατέρες.

Μετά από μια σχετική έρευνα όλων των «καταπληκτικών» και εξωφρενικών θεωριών του κ. Λιακόπουλου καταλήξαμε στα ακόλουθα συμπεράσματα:

1. Στα βιβλία που υπογράφει περιέχονται «ανακαλύψεις» και θεωρίες, οι οποίες τις περισσότερες φορές δεν συμβαδίζουν με τη λογική και την επιστήμη. Αυτό βέβαια δικαιολογείται από το συγγραφέα, αφού πάντοτε δίνεται μια μεταφυσική διάσταση σε κάθε επιστημονική θεωρία. Έτσι, σύμφωνα με τον κ. Λιακόπουλο: «η γη είναι κούφια, γεμάτη μιαρά έθνη, διαβολαραίους και καλλικατζαραίους Νεφελίμ, ο ήλιος είναι σιδερένια μηχανή, οι υποχθόνιοι ζουν ανάμεσά μας και τρώνε ανθρώπους, ο Διόνυσος και ο Μεγαλέξανδρος έπειτα από εντολή του Θεού βούλωσαν τρύπες με τεράστιες τάπες-πυραμίδες, η σελήνη είναι γεμάτη ελληνικές πόλεις και μέλαθρα, ο Λουκιανός έγραψε αληθή ιστορία, ο πλανήτης είναι ελληνικός, όλοι οι πολιτισμοί είναι ελληνικοί, όλες οι γλώσσες προέρχονται από την ελληνική, ο Αριστοτέλης ανακάλυψε τη σχετικότητα και το νόμο της απροσδιοριστίας, όλες οι γνώσεις του κόσμου είναι γραμμένες στα αρχαία Ελληνικά χειρόγραφα, οι αρχαίοι Έλληνες ήταν μονοθεϊστές, μάλλον πρώιμοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί και δεν πίστευαν στο δωδεκάθεο… »2. Σε αυτό τον «ορυμαγδό» των θεωριών ο κ. Λιακόπουλος απαντά πάντα με πλήθος «επιχειρημάτων», νideo, φωτογραφιών, εγγράφων και δημοσιευμάτων. Οι περισσότερες από αυτές τις θεωρίες καταρρίπτονται ως αβάσιμες, από ανθρώπους που έχουν μια σχετική γνώση και πανεπιστημιακή μόρφωση. Ο μέσος όμως πολίτης μπορεί εύκολα να εντυπωσιαστεί, να προβληματιστεί, έως και να εκστασιαστεί με τον τρόπο που προβάλλονται όλα αυτά μέσα από τις σχετικές εκπομπές.

2.   Είναι απορίας άξιο πώς ο κ. Λιακόπουλος χρησιμοποιεί στοιχεία, που με μια μικρή έρευνα στο διαδίκτυο και στη σχετική βιβλιογραφία αποδεικνύεται περίτρανα ότι είναι αστήρικτα και παραπλανητικά. Έτσι, έχει διαπιστωθεί ότι «ο σκελετός Κενταύρου, που ανακαλύφθηκε και φυλάσσεται σε πανεπιστήμιο», δεν είναι τίποτα άλλο από μια φάρσα, που θέλησε να κάνει ένας καθηγητής, ενώ οι φωτογραφίες με σκελετούς γιγάντων με «μικροσκοπικούς» ανθρώπους δίπλα τους, αποτελούν «πειραγμένες» φωτογραφίες από διαγωνιζόμενους σε ένα διαγωνισμό του «photoshop». Η παράθεση παρόμοιων «ντοκουμέντων» είναι ατελείωτη. Η χρήση τέτοιων «αποδεικτικών» μέσων όμως, κατά τη γνώμη μας, μπορεί να οδηγήσει το κοινό σε παραπληροφόρηση και σύγχυση.

3.   Παραποιείται συστηματικά από τον κ. Λιακόπουλο το περιεχόμενο της Άγιας Γραφής προκειμένου να υποστηριχθούν και με χωρία οι θεωρίες του. Άλλωστε, όπως έχει πει ο ίδιος σε εκπομπή του, οι «Εβδομήκοντα», που μετέφρασαν το εβραϊκό κείμενο στα Ελληνικά, «παραχάραξαν» το κείμενο της Π. Διαθήκης. Έτσι, δεν διστάζει να αλλοιώνει ο ίδιος τα χωρία, προκειμένου να στηρίξει τις θεωρίες του. Το χωρίο π. χ. Του: Ψαλμοί ργ’, στίχ. 4: «ο ποιών τους αγγέλους αυτού πνεύματα και τους λειτουργούς αυτού πυρός φλόγα», γίνεται: «ο ποιών τους αγγέλους αυτού πνεύματα και τους ελοχίμ αυτού πυρός φλόγα»3. Αλλοιώνοντας το χωρίο: Γένεση στ’ στίχ. 1-4, προσπαθεί να στηρίξει την περίφημη θεωρία του για τα «Ελοχίμ και τα Νεφελίμ». Η θεωρία του έχει ως εξής: «Εν αρχή ο Θεός έκανε τους Ελοχίμ, τον ουρανό και την γη, αυτοί κάναν Νεφελίμ, αφού διασταυρώθηκαν με τους ανθρώπους, τα κακά Νεφελίμ έμειναν κακά και τα καλά γίναν Έλ. Από τα καλά Νεφελίμ τα Έλ βγήκαν οι Έλληνες. Τα κακά ζούνε κάτω από τη γη (την κοίλη γη) και εξουσιάζουν τον κόσμο, μέχρι να γίνει πόλεμος ξανά… »4.

4. Στο βιβλίο που διαφημίζει: «Ο καιρός γαρ εγγύς», παρουσιάζεται και σχολιάζεται εκτενώς η λεγόμενη «Προφητεία του Τραχωνίου Λεμεσού». Μάλιστα επί καθημερινής βάσης στις εκπομπές του γίνεται προσπάθεια να συνδεθούν διάφορα γεγονότα της επικαιρότητας με τις εν λόγω «προφητείες». Αποκρύπτεται όμως το γεγονός ότι η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου εξέτασε το φαινόμενο και απέρριψε τις δήθεν «προφητείες» ως απαράδεκτες: «Η Ιερά Σύνοδος έχοντας υπόψη τις απόψεις μελών της, που εκφράστηκαν από καιρό, καθώς και την έκθεση της Επιτροπής, που ορίστηκε για εξέταση της εμφάνισης «σημείων», σε οικία στο Τραχώνι, αποδέχεται χωρίς καμία επιφύλαξη το πόρισμα της Επιτροπής ότι τα κακότεχνα σχεδιάσματα, τα γράμματα και οι ημερομηνίες στην πιο πάνω οικία είναι «Προϊόντα Απάτης» και «ασυνάρτητον συνονθύλευμα φαντασιών πασχούσης και απατώσης προσωπικότητος»». (Ανακοινωθέν Ιεράς Συνόδου Κύπρου 7/7/99).

Είναι γεγονός ότι οι άνθρωποι ανά τους αιώνες συνέχονται από ένα φόβο για το μέλλον και τα έσχατα. Έτσι, πολύ εύκολα σαγηνεύονται από κάθε είδους προφητείες και ενοράσεις. Το κλειδί για την αναγνώριση κάθε είδους προφητικού λόγου, κατ’ αρχήν, είναι η «διάκριση των πνευμάτων», διότι είναι δυνατόν πολλές φορές να ομιλούν ακόμη και δαιμόνια. Για την ερμηνεία μιας προφητείας τον πρώτο λόγο έχει η Εκκλησία. Κάθε ιδιωτική προσπάθεια ερμηνείας, ακόμα και αν κρύβει ευσεβή πόθο και θρησκευτική ευλάβεια, εφόσον είναι ξεκομμένη από την Εκκλησία, μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους σε επικίνδυνες ατραπούς. Πόσο μάλλον όταν κάποιος, αντί να ερμηνεύει προφητείες, παράγει ο ίδιος «προφητικό» λόγο. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις «φωτισμένων» «Προφητών» που δημιούργησαν σύγχυση σε πλήθος ανθρώπων και τελικά καταδικάστηκαν από την Εκκλησία.

Η εμμονή του κ. Λιακόπουλου σε αμφιβόλου ποιότητας προοράσεις και λαϊκού τύπου προφητείες, που είναι μάλιστα καταδικασμένες επίσημα από την Εκκλησία της Κύπρου, προκαλεί τουλάχιστον εντύπωση. Η ενασχόλησή του επίσης με θεωρίες ξεχασμένες από καιρό, τις οποίες προβάλλει ως νέες, πρωτότυπες δικές του ανακαλύψεις, όπως επίσης και τα αμφιβόλου προέλευσης «ντοκουμέντα» και αποδείξεις των θεωριών του, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η ψευδοεπιστήμη και η μελλοντολογία «πουλάνε» και μάλιστα πολύ. Η ανάμιξη δε των ονομάτων και των λόγων του γέροντος Παϊσίου και του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού με όλο αυτό το συνονθύλευμα των κοσμοθεωριών του κ. Λιακόπουλου αποτελεί τουλάχιστον ασέβεια προς τα πρόσωπά τους, αν όχι προσπάθεια σύγχυσης του κοινού.

 

του κ. Κωνσταντίνου Παπαχριστοδούλου Προέδρου του Δ. Σ. Της «Πανελληνίου Ενώσεως Γονέων»

 

Αναδημοσίευση από: Περιοδικό «Παρακαταθήκη» Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 2008, τ. 62, σελ. 6-8.

Πρώτη δημοσίευση στο περιοδικό Διάλογος, όργανο του «Διορθοδόξου Συνδέσμου Πρωτοβουλιών Γονέων», τεύχος 52 (Απρίλιος – Ιούνιος 2008), Αθήνα, σσ  8-11.


1. Τα όσα αναφέρομε και σχολιάζομε κατωτέρω, αφορούν μόνο στις απόψεις του κ. Λιακόπουλου και όχι στο πρόσωπό του, το οποίο σεβόμαστε δεόντως.

2. http://reader.feedshow.com/show_items-feed=835e8ddec02de8cd96943df93a43557b

3. http://infolysis.info/?p=62

4. Στο ίδιο.

It’s now no longer illegal to challenge someone to a duel in Canada


Shutterstock 454546552 1

If you demand satisfaction and need to settle a score in the form of a good old-fashioned duel, a recent decision by the Canadian government may be of welcome news.

This week, the Minister of Justice and Attorney General of Canada, Jody Wilson-Raybould, introduced legislation meant to update and modernize the criminal justice system.

The proposed legislation “would amend or repeal a number of provisions in the Criminal Code in order to ensure they are compliant with the Charter, and to make the law more relevant in our modern society,” a government release said. “Several Criminal Code offences that were enacted many years ago… are no longer relevant or required today.”

Among those offences? Challenging someone to a duel.

It’s safe to say this is a timely update to the code and that “many years” might be an understatement.

While they were issued infrequently during Canada’s early settlement years, duel challenges did happen. Historical records indicate the last duel where someone died was on June 13, 1833, in Perth, Ontario. However, the total number of duelling incidents in what eventually became Canada only numbered around 300 between the mid 1600’s and 1948.

Duelling wasn’t the only oddball amendment to Canada’s criminal justice system. Some of the other repealed Criminal Code offences include:

  • Advertising a reward for the return of stolen property “no questions asked” (section 143);
  • Possessing, printing, distributing or publishing crime comics (paragraph 163(1)(b));
  • Publishing blasphemous libel (section 296);
  • Fraudulently pretending to practise witchcraft (section 365); and,
  • Issuing trading stamps (section 427).

Now, in no way are we condoning any sort of violence against others, but if you find yourself at the receiving end of a glove slap, don’t say we didn’t warn you.

Heritage Imaging Manchester

Heritage Imaging at The John Rylands Library

Shaolingreece

Ομάδα μελέτης ιστορικών πολεμικών τεχνών

Αντέχουμε...

για την Ορθοδοξία και την Ελλάδα μας!

ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

ΘΡΑΚΗ

Μυθολογικά, Ἀρχαιολογικά, Ἱστορικὰ & Λαογραφικὰ γιὰ τὴν Θράκη.

A Reader's Guide to Orthodox Icons

Feeble words about powerful images

The History of Byzantium

A podcast telling the story of the Roman Empire from 476 AD to 1453

Χείλων

Ιστολόγιο Κλασσικών & Φυσικών Επιστημών

Hans Talhoffer

A Historical Martial Arts blog by Jens P. Kleinau

Photografia

A slice of life.

Forgotten Films

A look at the movies forgotten by time

mediaevalmusings

1,000 years of history in blog-sized bites.

Delving into History ® _ Periklis Deligiannis

Περικλής Δεληγιάννης - Ιστορικές Αναδιφήσεις®

Chelsea Pierce

museology and the arts

Cultural Life

Life, culture, travel, books, movies, linguistics...

Ακαδημία Ιστορικών Ευρωπαϊκών Πολεμικών Τεχνών

Εκπαίδευση στη χρήση αρχαίας, μεσαιωνικής και αναγεννησιακής σπαθασκίας, καθώς και εκπαίδευση στο μοντέρνο άθλημα της ξιφασκίας.